Η Σάττι, η Γιουροβίζιον, ο Αλευράς, ο Καλούτα και η τηλεθέαση

 Sarah Louise Bennett/EBU

Να μένουμε στα όμορφα αυτής της αγαπημένης διαχρονικής πια τηλεοπτικής μουσικής γιορτής, είτε μας αρέσουν τα αποτελέσματα είτε όχι. Αναμφίβολα, παρά τα όποια φετινά απρόοπτα, οι Σουηδοί, παρουσίασαν μια άψογη Γιουροβίζιον, εντυπωσιακή, φαντασμαγορική, εκμεταλλευόμενοι καθαρά τη δύναμη της εικόνας, που τόσο έχει κυριαρχήσει στις ζωές μας, τα τελευταία χρόνια (σ.σ. Τα ολογράμματα των Abba ήταν το κερασάκι στην τηλεοπτική υπερπαραγωγή. Μαθήματα παρέδωσαν χθες για το πως στήνονται οι σωστές τηλεοπτικές παραγωγές).

Το σύνολο των φετινών συμμετοχών έβαλαν τα δυνατά τους να εντυπωσιάσουν κερδίζοντας κυρίως την προσοχή μας με το θέαμα. Αυτό είναι καταρχάς η Γιουροβίζιον. Εικόνα. Όμως, φέτος ο διαγωνισμός είχε και πολλά ωραία τραγούδια. Προσωπικά μου άρεσαν αρκετά, μαζί με το δικό μας βέβαια, αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν ξεχώρισα τις συμμετοχές της Ελβετίας, της Γαλλίας (ο Slimane με τον Μon Amour ήταν συγκλονιστικός), της Ουκρανίας, της Κροατίας ακόμα και της Πορτογαλίας. Φυσικά και θα ήθελα η Μαρίνα Σάττι να έφερνε καλύτερη θέση για την Ελλάδα. Αλλά με τίποτα δεν θεωρώ ότι απέτυχε. Το αντίθετο, και μόνο που το κοινό την έφερε στην 8^η θέση αξίζουν στην ίδια και στους συντελεστές πολλά συγχαρητήρια. Αλλά να πω και κάτι; Και τελευταία ακόμα να έβγαινε, σιγά τα ωά. Δεν μειώνεται η αξία ενός ικανού καλλιτέχνη από τη θέση που θα πάρει στη Γιουροβίζιον. Μην τρελλαθούμε τώρα. «Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω, και πάλι θα το ξανά έκανα 100%», δήλωσε η Μαρίνα Σάττι μετά το τέλος της διοργάνωσης, κι αυτό σημαίνει πολλά.  

Από την έναρξη της ανακοίνωσης των βαθμών των επιτροπών ήταν ξεκάθαρη η διάθεση τους το έπαθλο να πάει στην Ελβετία και να φιλοξενήσει του χρόνου τη διοργάνωση, 37 χρόνια μετά τη δεύτερη νίκη της χώρας στον διαγωνισμό με εκπρόσωπο τότε τη Σελίν Ντιόν. Οι επιτροπές το ήθελαν και τελικά το κατάφεραν, παρόλο που το κοινό ανέδειξε ως την πιο αγαπημένη του συμμετοχή τον εκπρόσωπο της Κροατίας.  

Οι σχολιαστές μας, Θανάσης Αλευράς και Τζερόμ Καλούτα – ταλαντούχοι αναμφίβολα στον τομέα τους- άκουσαν τα σχολιανά τους. Άδικο είχαμε; Δεν νομίζω. Άλλο είμαι ταλαντούχος ως ηθοποιός και γενικά στον επαγγελματικό τομέα που υπηρετώ, κι άλλο να αναλάβω κάτι πρώτη φορά, και να μην αναγνωρίζω τα λάθη μου. Υποκριτική και παρουσίαση μαζί με σχόλιο, είναι δυο άκρως αντίθετα πράγματα. Διότι η ατάκα, κι εμείς μέχρι πέρσι τον διαγωνισμό τον βλέπαμε από τον καναπέ του σπιτιού μας, δεν είναι δικαιολογία για επιείκια. Ούτε επίσης είναι ωραίο να τα βάζεις με όσους σε σχολιάζουν στο Χ (πρώην Twitter) για παράδειγμα, επειδή δεν σου αρέσουν όσα γράφονται. Τι περίμεναν δηλαδή; Να μην γίνει κανένα σχόλιο για τη δουλειά που κλήθηκαν να αναλάβουν; Μα αρκετές φορές στη διάρκεια του τελικού φάνηκαν αφηρημένοι και ότι δεν συγκεντρώνονταν. Δηλαδή, δεν μπορεί, μόλις έχει ξεκινήσει η βραδιά, να μη θυμάσαι ότι εμφανίζεται η 6^η χώρα. Δεν ήταν ενημερωμένοι στα χαρτιά τους ότι θα εμφανιστεί η πριγκίπισσα Βικτώρια;   Δεν ήξεραν ποιες ήταν οι χώρες του τελικού; Το Σαν Μαρίνο πρώτη φορά το άκουγαν εκείνο το βράδυ; Και τα λέω όλα αυτά, επειδή για παράδειγμα ο Θανάσης Αλευράς είχε δηλώσει ότι για τη Γιουροβίζιον έριξε πολύ διάβασμα. Που να πήγαινε και αδιάβαστος δηλαδή.

Σε ό,τι αφορά τα νούμερα της τηλεθέασης – σύμφωνα με τα ανεπίσημα στοιχεία- σχεδόν οι 7 στους 10 είδαν χθες βράδυ Γιουροβίζιον. Μπράβο μας οι γιουροβιζιονικοί. Όχι, μπράβο μας δηλαδή. Οι άλλοι τρεις δεν ξέρω τι έβλεπαν. Μπορεί να βγήκαν βόλτα.

Ψήνεται μια ωραία θεατρική συνεργασία δυο πολύ ταλαντούχων ηθοποιών – γένους θηλυκού- που αν όντως ευοδωθεί, θα είναι μεγάλη έκπληξη για τους θεατρόφιλους.

Φιλούμπες.